Amenbo 30.0.0 — wygląd, który można komuś podać

Amenbo da się teraz ubrać w skórkę. Kolorowa połowa przyszła w 29.3.0, a materiały — obrazki tła, ikony, krój pisma — są nowe w 30.0.0. Zmiany od 29.0.0 do 29.3.0 też doszły do końca w tej wersji.

Skórki — zmiana wyglądu

W Ustawieniach > Wygląd stoi wiersz „Skórka”. Z aplikacją przychodzą cztery skórki.

Wybór którejś to przymiarka: ekran rysuje się na nowo w tej skórce i nic nie zostaje ustalone, dopóki nie naciśniesz „Wybieram tę”. Wycofanie się wraca do poprzedniego wyglądu.

Żeby zdjąć skórkę, wybierz „Brak (kolory, z którymi Amenbo przychodzi)”. Jeśli skórka zostawiła ekran nieczytelny i do Ustawień nie da się dojść, komenda amenbo skin use none zdejmuje ją z terminala.

Co skórka może nieść

Skórka to jeden plik zip, który trzyma skin.yaml i materiały, które ten plik wymienia.

• kolory — tło, pismo, akcent, obramowania; cały zestaw, którego używa ekran
• rozmiary — po jednym mnożniku dla pisma, odstępów, zaokrąglenia rogów i cienia
• ramka — styl linii (solid / double / none) i grubość
• krój pisma — jeden woff2, do 2MB
• obrazki tła — po jednym za czterema miejscami: własne tło aplikacji, tło panelu, wgłębienia takie jak pola wpisywania, i karty. Dopasowanie to contain / cover / tile, a pozycja to jedno z dziewięciu miejsc
• ikony — każdą z 51 ikon, które rysuje okno, można podmienić własnym obrazkiem; kolor idzie za pismem obok niej

Obrazki tła, ikony i przejście na zip są nowe w 30.0.0.

Podanie skórki komuś

„Zapisz jedną” daje zip z każdą nazwą, którą da się ustawić, wypełniony z noszonej właśnie skórki, jeśli jakaś jest. Nie zaczynasz od pustego pliku. Odbiorca upuszcza plik na Ustawienia > „Dodaj skórkę”.

• Zanim cokolwiek zostanie wzięte do środka, panel wylicza, co jest w pliku — nazwa pliku każdego obrazka i kroju pisma, rozmiar i miejsce, w którym jest używany.
• Czytelność kolorów jest mierzona i pokazywana — ile par spada poniżej progu. Nie zatrzymuje to importu. Miejsce z obrazkiem za sobą nie jest mierzone, bo to, co leży pod pismem, nie jest kolorem.
• Nazwa już trzymana zostaje odrzucona z podaniem obu wersji, więc widzisz, która tam stoi, a która przychodzi.
• „Przekaż tę skórkę” wypisuje plik dokładnie taki, jaki przyszedł, z materiałami i całą resztą, więc osoba, której go dałeś, może podać go dalej.

Szukanie i zamiana w całym katalogu (29.1.0)

Poszukaj słowa w katalogu. Trafienia są zebrane plik po pliku, a naciśnięcie jednego otwiera to miejsce.

• Zamień na wynikach. Pliki, których nie chcesz ruszać, da się wyrzucić z listy.
• Przed zapisem pyta: „Zamienić N miejsc w M plikach?”
• Zapisuje do plików i tu nie ma cofnięcia — jedyna droga z powrotem to git, kiedy katalog jest pod gitem.
• Pliki, które zmieniły się po szukaniu, zostają nietknięte, a aplikacja mówi, ile ich zostawiła.

Jest też panel szukania w otwartym pliku — wielkość liter, całe słowo, wyrażenia regularne — a drzewo katalogów da się zawęzić nazwą.

Decyzje mają etap „w pisaniu” (29.0.0)

Decyzja jest szkicem, dopóki się ją pisze; „Zakończ pisanie” ją ustala.

Zadanie, którego przesłanką jest decyzja wciąż pisana, nie rusza, dopóki ta decyzja nie zostanie ustalona. Praca nie zaczyna się już na przesłance, która jeszcze nie stoi.

Edycja ustalonej decyzji jest traktowana jak poprawianie sformułowań i data decyzji się nie zmienia. Żeby obalić to, co zostało postanowione, zastąp to nową decyzją.

Cała reszta

• „Terminal” nazywa się teraz „Przestrzeń robocza” — zmiana w tym, jak ekran to nazywa, i nic więcej.
• Panel zachowuje nazwę i licznik, które dostał, kiedy patrzyłeś gdzie indziej — i nazwa, którą AI nadała panelowi na innej stronie, i zadania oraz decyzje, które ta sesja w międzyczasie założyła, są na miejscu, kiedy wracasz na tę stronę.
• Ustawienia otwierają się od razu — sprawdzanie problemów nie rusza już przy otwarciu, tylko po naciśnięciu „Sprawdź”. Aplikacja nie zamiera już na czas sprawdzania.
• Lista tysięcy zadań otwiera się do końca — rysują się tylko wiersze na ekranie.
• Viewer przyjmuje nazwę serwera — żeby postawić drugi serwer na tym samym koncie.
• Elementy zbyt małe, żeby je nacisnąć, zostały poszerzone — do celu wielkości palca.

Dla tych, którzy zrobili skórkę w 29.3.0

Formatem skórki jest teraz zip. Goły .yaml nie jest już przyjmowany. Włóż swój plik do zipa; plik w środku nazywa się skin.yaml. Wypisywanie szablonu też się zmieniło — bierze teraz miejsce docelowe.

Skąd to wziąć

Otwórz instalator dla swojego systemu z najnowszego wydania. Prawa administratora nie są potrzebne.

• macOS — .pkg, osobno dla Apple silicon i dla Intela (GUI i CLI jadą razem)
• Windows — instalator .exe (GUI i CLI jadą razem)
• Linux — GUI to AppImage; komenda amenbo przychodzi z instalatora CLI

Żeby zaktualizować: w GUI baner „jest nowsza wersja” zakłada aktualizację w miejscu. Jeśli instalowałeś samo CLI, podmieni je amenbo update --apply.

Jeśli idziesz z 28.2.0 albo starszej, format zapisu danych idzie w górę — pierwsze uruchomienie tej wersji migruje go, a kopia sprzed migracji zostaje zachowana automatycznie. Po migracji wcześniejsza wersja już go nie otworzy. Jeśli jesteś już na 29.x, migracji nie ma. GUI i CLI aktualizuje razem ten sam instalator, więc nie zostawiaj jednego z nich na starej wersji.

Pierwszy raz tutaj? Zajrzyj na Zacznij.