Amenbo 30.0.0 — een uiterlijk dat je kunt doorgeven

Amenbo kan nu een skin aan. De kleurenkant kwam in 29.3.0, en de materialen — achtergrondplaatjes, pictogrammen, een lettertype — zijn nieuw in 30.0.0. De veranderingen uit 29.0.0 tot en met 29.3.0 zijn met deze versie ook geland.

Skins — het uiterlijk veranderen

Instellingen > Weergave heeft een rij “Skin”. Vier skins zitten er vanaf het begin in.

Een skin kiezen is passen: het scherm wordt in die skin opnieuw getekend, en er ligt niets vast tot je op “Deze nemen” drukt. Zie je ervan af, dan komt het vorige uiterlijk terug.

Een skin haal je eraf met “Geen (de kleuren van Amenbo zelf)”. Is het scherm onleesbaar geworden en kom je niet meer bij Instellingen, dan haalt het commando amenbo skin use none hem eraf vanuit een terminal.

Wat er in een skin kan zitten

Een skin is één zip-bestand met daarin skin.yaml en de materialen die daarin genoemd worden.

• kleuren — ondergrond, tekst, accent, randen; de hele set die het scherm gebruikt
• maten — voor tekst, witruimte, hoekronding en schaduw elk één vermenigvuldiger
• kader — lijnsoort (doorgetrokken / dubbel / geen) en dikte
• lettertype — één woff2, tot 2MB
• achtergrondplaatjes — één achter elk van vier plekken: de ondergrond van de app zelf, die van een deelvenster, verdiepte vlakken zoals invoervelden, en kaarten. De pasvorm is inpassen / bedekken / tegelen; de positie is een van negen plekken
• pictogrammen — elk van de 51 pictogrammen die het venster tekent kun je door je eigen afbeelding vervangen; de kleur volgt de tekst ernaast

Achtergrondplaatjes, pictogrammen en de overstap naar zip zijn nieuw in 30.0.0.

Een skin aan iemand doorgeven

“Er een uitschrijven” levert een zip met elke instelbare naam erin, ingevuld vanuit de skin die nu aan is, als die er is. Je begint niet bij een leeg bestand. De ontvanger laat het bestand vallen op Instellingen > “Een skin toevoegen”.

• Voordat er iets binnengehaald wordt, laat het paneel zien wat er in het bestand zit — van elk plaatje en van het lettertype de bestandsnaam, de grootte, en waar het gebruikt wordt.
• De leesbaarheid van de kleuren wordt gemeten en gemeld — hoeveel paren onder de ondergrens vallen. Het houdt het binnenhalen niet tegen. Een plek met een plaatje erachter wordt niet gemeten, want wat daar onder de tekst ligt is geen kleur.
• Een naam die er al is wordt geweigerd, met beide versies erbij genoemd, zodat je ziet welke er staat en welke eraan komt.
• “Deze doorgeven” schrijft het bestand uit precies zoals het binnenkwam, materialen en al, zodat degene aan wie je hem gaf hem weer kan doorgeven.

Zoeken en vervangen door een hele map heen (29.1.0)

Zoek in een map naar een woord. De treffers staan per bestand gegroepeerd, en druk je op een treffer, dan opent die plek.

• Vervangen kan over de resultaten heen. Bestanden die je niet aangeraakt wilt hebben, kun je uit de lijst halen.
• Voor het schrijven vraagt het: “N plaatsen in M bestanden vervangen?”
• Het schrijft naar de bestanden, en hier is geen ongedaan maken — de enige weg terug is git, als de map onder git staat.
• Bestanden die na het zoeken veranderd zijn blijven ongemoeid, en het zegt erbij hoeveel het er ongemoeid gelaten heeft.

Er is ook een zoekpaneel voor het bestand dat open staat — hoofdlettergevoelig, hele woorden, reguliere expressies — en de mappenlijst kun je op naam versmallen.

Besluiten hebben een stadium “wordt geschreven” (29.0.0)

Een besluit is een klad zolang het geschreven wordt; met “Schrijven afronden” ligt het vast.

Een taak die op een besluit steunt dat nog geschreven wordt, begint pas als dat besluit vastligt. Er wordt niet meer begonnen op een uitgangspunt dat nog niet vaststaat.

Een vastgelegd besluit bewerken geldt als het verbeteren van de bewoording, en de besluitdatum verandert niet. Wil je omverwerpen wat besloten is, vervang het dan door een nieuw besluit.

Al het andere

• “Terminal” heet nu “Werkruimte” — alleen een verandering in wat het scherm het noemt, meer niet.
• Een deelvenster houdt de naam en het aantal die het kreeg terwijl je ergens anders keek — de naam die een AI het deelvenster op een andere pagina gaf, en de taken en besluiten die die sessie ondertussen heeft weggeschreven, staan er allebei als je op die pagina terugkomt.
• Instellingen opent meteen — de controle op problemen loopt niet meer bij het openen, alleen als je op “Controleren” drukt. De app bevriest ook niet meer terwijl die controle loopt.
• Een lijst met duizenden taken opent helemaal — alleen de rijen op het scherm worden getekend.
• De Viewer neemt een servernaam aan — voor het neerzetten van een tweede server op hetzelfde account.
• Bedieningen die te klein waren om te drukken zijn verbreed tot een doel ter grootte van een vinger.

Voor wie in 29.3.0 een skin gemaakt heeft

Het skinformaat is nu een zip. Een kale .yaml wordt niet meer binnengehaald. Stop je bestand in een zip; het bestand daarin heet skin.yaml. Een sjabloon uitschrijven is ook veranderd — er gaat nu een bestemming bij.

Waar je het haalt

Open het installatiebestand voor jouw besturingssysteem bij de nieuwste uitgave. Beheerdersrechten zijn niet nodig.

• macOS — .pkg, één voor Apple silicon en één voor Intel (de GUI en de CLI komen samen)
• Windows — setup-.exe (de GUI en de CLI komen samen)
• Linux — de GUI is een AppImage; het commando amenbo komt uit het CLI-installatiebestand

Bijwerken: in de GUI voert de banner “er is een nieuwere versie” het ter plekke door. Heb je alleen de CLI geïnstalleerd, dan verwisselt het commando amenbo update --apply hem.

Kom je van 28.2.0 of eerder, dan gaat het opgeslagen gegevensformaat omhoog — de eerste start op deze versie zet het over, en een reservekopie van vóór de migratie blijft vanzelf bewaard. Eenmaal overgezet kan een eerdere versie het niet meer openen. Zit je al op 29.x, dan is er geen migratie. De GUI en de CLI worden door hetzelfde installatiebestand samen bijgewerkt, dus laat er niet één van op de oude versie staan.

Voor het eerst hier? Kijk bij Beginnen.